
De echte reden waarom je infraroodverwarmers steeds kapotgaan Hier is een klein geheim: meestal is het niet de verwarmingsdraad zelf die het begeeft. Meestal gebeurt het falen juist op de plek waar de draad in de kwartsbuis terechtkomt. Bij die zware industriële apparaten wordt deze plek voortdurend onder druk gezet. De buis wordt steeds weer verhit en afgekoeld, waardoor hij uitrekt en krimpt. Wanneer deze aansluiting loskomt, kan zuurstof binnendringen. Hierdoor brandt de draad door of breekt de isolatie. Dan heb je te maken met een kortsluiting. Het probleem met “goedkope” producten Als je apparaten hebt gekocht die in serie worden geproduceerd, zie je waarschijnlijk dat er eenvoudige kleefmiddelen of lage-kwaliteit siliconen worden gebruikt om de opening waar de draad in gaat te bedekken. Dat werkt echter niet. Glas beweegt namelijk voortdurend. Deze kleefmiddelen kunnen dit niet bijhouden, waardoor ze breken. Zodra er een opening is, kunnen vocht en vuil hun weg vinden naar de elektrische contactpunten. Dit leidt uiteindelijk tot gebreken in het apparaat. Hoe wij het doen Wij gebruiken al lang geen kleefmiddelen meer. In plaats daarvan maken we gebruik van een proces waarbij glas en metaal met elkaar worden verbonden. We gebruiken hiervoor een hoogtemperatuurgevoelig glas. Het voordeel is dat dit materiaal zich op dezelfde manier uitrekt en krimpt als de kwartsbuis. Hierdoor ontstaat een waterdichte aansluiting. Bovendien wikkelen we de draden in fluoropolymer of gevlochten glasvezel, zodat ze bestand zijn tegen temperaturen van 250°C. Hierdoor wordt het “ademende” effect voorkomen. Je weet wel: wanneer de buis afkoelt en vochtig lucht uit de kamer aantrekt. Dat gebeurt hier niet. Het halogeengas blijft op zijn plek en de draden blijven schoon. Eén ding om in gedachten te houden Er is echter ook een nadeel. Omdat deze aansluiting zo stevig is, is het draadgedeelte wat stijver. Je kunt de draden tijdens de installatie niet zomaar in een scherpe hoek buigen. Anders loop je het risico dat de aansluiting beschadigt wordt. Laat dus wat ruimte over in het kabelsysteem. Geef het systeem de mogelijkheid om zich natuurlijk uit te rekken. En voor de liefde van God: knijp de draden niet tegen het chassis aan, anders kom je weer terug bij af.