Waarom we onze badkamerverwarmers onder druk van vocht en hitte testen Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronische apparaten. Er is veel stoom, er spatten regelmatig waterdruppels op de apparaten, en de temperatuw schommelt zo heftig dat de meeste apparaten het niet overleven. Als je op zoek bent naar een verwarmer met een IP66-classificatie, is een eenvoudige rubberen afdichting niet voldoende. Daarom vertrouwen we niet alleen op de specificaties in de technische gegevens. We laten elke serie apparaten eerst onder druk van vocht en hitte worden getest. In feite proberen we ze in het laboratorium kapot te maken, zodat ze thuis niet kapotgaan.
De realiteit van defecte afdichtingen Een IP66-classificatie is goed – dat betekent dat het apparaat bestand is tegen sterke waterstralen en dat stof niet naar binnen kan komen. Maar hier is het probleem: afdichtingen zijn niet eeuwig houdbaar. Na verloop van tijd beschadigen de hitte van de infraroodlamp en de constante luchtvochtigheid deze afdichtingen. Ze krimpen, worden hard en broos. We simuleren jarenlang gebruik door de verwarmers in kamers met hoge luchtvochtigheid te plaatsen. Hierdoor kan vocht het apparaat binnendringen. Als de afdichting zelfs maar een klein beetje niet goed functioneert, begint de interne bedrading te roesten. We kijken naar eventuele oxidatie op de contactpunten of kleine lekken die tot kortsluiting kunnen leiden.
Het ‘ademingsprobleem’ Infraroodlampen worden extreem heet. Dit zorgt voor een grote drukverschil tussen de hete binnenkant en de koele, vochtige buitenlucht. Dit veroorzaakt een soort ‘ademingseffect’. Het apparaat zuigt dus vocht op via alle kleine openingen die er zijn. We besteden veel tijd aan het testen van hoe het apparaat zich uitrekken wanneer het heet wordt, vergeleken met hoe de afdichting zich beweegt. Als het plastic of metaal zelfs maar iets vervormt, is de IP66-classificatie niet meer van toepassing.
Moeilijke beslissingen nemen Er is echter ook een nadeel: om een echt waterdichte afdichting te krijgen, moet de luchtcirculatie worden beperkt. Dat betekent dat er meer hitte achterblijft in het apparaat. Het is een compromis: je krijgt wel een waterdicht apparaat, maar de interne onderdelen werken dan onder hogere temperaturen. Om te voorkomen dat de elektronica kapotgaat, gebruiken we kwalitatief goede materialen voor de afdichting en de bedrading. Dat kost meer geld, maar het is de enige manier om ervoor te zorgen dat het apparaat na zes maanden in een vochtige omgeving nog steeds werkt. We raden niet wat de levensduur van deze apparaten zal zijn. We blijven gewoon proberen totdat de prototypes het begeven, en dan verbeteren we ze.