چرا گرمکنهای حمام را تحت آزمایشهای استرسی نمیزانیم؟ باید صادق باشیم: حمامها برای دستگاههای الکترونیکی، محیطی فوقالعاده خطرناک هستند. در آنجا بخار زیادی وجود دارد، آب به طور تصادفی روی دستگاهها میپاشد، و تغییرات دما نیز باعث میشود که اکثر دستگاهها از کار بیفتند. اگر به دنبال گرمکنی با رده IP66 هستید، یک سیل لاستیکی ساده کافی نیست. به همین دلیل، ما فقط به مشخصات فنی در بروشورهای دستگاهها اعتماد نمیکنیم؛ بلکه هر دسته از دستگاهها را تحت آزمایشهای استرسی قرار میدهیم. در واقع، سعی میکنیم دستگاهها را در آزمایشگاه خراب کنیم، تا در خانه شما از کار نیفتند. واقعیت مربوط به شکست سیلها رده IP66 عالی است؛ یعنی دستگاه میتواند در برابر پاشش آب مقاومت کند و گرد و غبار را از داخل دستگاه دور نگه دارد. اما مشکل اینجاست که سیلها دائمی نیستند. با گذشت زمان، گرمای ناشی از لامپهای مادون قرمز و رطوبت مداوم در هوا، باعث آسیب به سیلها میشود. سیلها کوچک میشوند، سفت میشوند و شکننده میگردند. ما سالها استفاده را شبیهسازی میکنیم؛ یعنی دستگاهها را در محیطهای پررطوبت قرار میدهیم. این کار باعث میشود رطوبت وارد بدنه دستگاه شود. اگر سیل حتی به اندازه یک بخش کوچک از میلیمتر نیز ضعیف باشد، سیمهای داخلی دستگاه شروع به فرسوده شدن میکنند. ما به دنبال آکسیداسیون روی ترمینالها یا هر نشت کوچکی هستیم که ممکن است باعث قطع سیمها شود. مشکل «تنفس» لامپهای مادون قرمز بسیار گرم میشوند؛ این امر باعث ایجاد تفاوت فشار بین فضای داخلی بسیار گرم و هوای خنک و مرطوب بیرون میشود. این امر باعث ایجاد اثر «تنفس» میشود؛ یعنی دستگاه رطوبت را از طریق هر شکاف کوچکی که وجود دارد، جذب میکند. ما زمان زیادی را صرف آزمایش این موضوع میکنیم؛ یعنی بررسی میکنیم که بدنه دستگاه هنگام گرم شدن چقدر گسترش مییابد و سیلها چقدر کشیده میشوند. اگر پلاستیک یا فلز دستگاه حتی کمی تغییر شکل دهد، رده IP66 از بین میرود. تصمیمات دشوار البته، برای داشتن سیلی کاملاً ضدآب، باید جریان هوا را محدود کرد؛ این کار باعث میشود گرما بیشتری در داخل دستگاه باقی بماند. این یک تضاد است؛ شما یک دستگاه ضدآب دریافت میکنید، اما قطعات داخلی دستگاه داغتر میشوند. برای جلوگیری از خرابی دستگاهها، از مواد گرمایی با کیفیت بالا و سیمهایی استفاده میکنیم که بتوانند گرما را تحمل کنند. این کار هزینه بیشتری دارد، اما تنها راه برای اطمینان از عملکرد دستگاه در محیطهای پررطوبت است. ما نمیتوانیم پیشبینی کنیم که این دستگاهها چقدر دوام خواهند آورد؛ بنابراین، مدام بر روی نمونههای اولیه کار میکنیم تا زمانی که خراب نشوند، سپس آنها را بهبود میدهیم.